 |
Verslag Aldenhof januari 2005 Op 15 januari laatstleden gaven wij dus het beste van onszelf op een nieuwjaars- benefiet. Zoals aangekondigd zou de opbrengst van de avond niet op de Tsunami 12-12 rekening gestort worden, maar zouden wij er een andere bestemming voor zoeken. Voor zij die er niet bij konden zijn én voor toevallige passanten op deze site geven wij even mee dat de opbrengst van de avond naar Vredeseilanden is gegaan. Het kwam erg goed uit aangezien zij net dat weekend hun grote inzamelactie hadden gepland. We hebben geen inkom gevraagd, zoals we op voorhand wel hadden aangekondigd, maar in plaats daarvan werden er sleutelhangers van Vredeseilanden verkocht. Wij zijn fier op u en u mag dat gerust ook zelf zijn! Van de 100 sleutelhangers die we meekregen waren er op 't eind van de avond nog maar 3 over. Die hebben we natuurlijk aan de vredeseilanden teruggegeven, samen met al jullie geld. Iedereen op zijn beurt is niks te veel, naar men zegt, en dus hebben de Snakes én het Aldenhof datzelfde bedrag nadien nog eens overgemaakt aan hetzelfde doel. Waarbij we graag vermelden dat de garçons en garçonettes van het Aldenhof ook hun drinkduit in het zakje deden. Dat maakt in totaal een slordige 1500 EURO. Vivaat! Gert en Luc hebben zich meteen een 'broske' laten scheren. Het concert zelf, daar hebben wij nu zelf eens heerlijk van genoten, zie. Bij Joske in 't Aldenhof willen we altijd iets speciaals doen. En voor dit jaar betekende dit het opentrekken van de oude doos. We zijn gaan snuisteren in playlists uit lang vervlogen tijden en vonden liederen terug die we sinds mensenheugenis niet meer gespeeld hadden. We hebben zelfs een aantal nummers opgerakeld waarvan wij de tekst enkel nog in hiërogliefen hadden liggen, je moet niet vragen. De nieuwe multi-kabel, waarvoor wij de kerstman zeer erkentelijk zijn, maakte het eveneens mogelijk nog eens uit te pakken met ons instrumentarium van toen. En dat resulteerde in Gert op mandoline en fluit, Peter op eitjes en Gette, die er toen nog niet bij was, op een mini-drumkit en nadrukkelijk vaak op percussie. En voor een keer dus meer op dan aan de flessen. Tussen het eerste en het tweede bedrijf kregen we ook nog een gastoptreden van onze vriend Günter Hochgurtel uit het Eifelgebied in Duitsland, niet ver over de grens. Met zijn band 'Wibbelstetz' (www.wibbelstetz.de) speelt hij al 20 jaar lang wat zij omschrijven als Eifelrock: songs met een duidelijke folk-inslag, gezongen in een taal die opvallend verwant is aan het Limburgs van de Maaskant. In augustus werden wij bij hen uitgenodigd als voorprogramma voor hun eigen open-lucht festival. Hij kwam nu bij ons eens de omgeving verkennen. Mogelijk komt Wibbelstetz in de loop van volgend jaar in onze contreien spelen. |